صد و بيست و چهار هزار پيغمبر ، اين همه كتابهاى آسمانى ، همه مى گويند قيامت هست ، حساب و كتاب هست ، اين همه ائمّه و علما مى گويند كوچكترين اعمال و اقوال و گفتار و كردار بازخواست دارد ; اينها همه بينايى و گفتار و هدايت براى ماست . قرآن مى فرمايد : ( فمن يعمل مثقال ذرّة خيراً يره ، و من يعمل مثقال ذرّة شرّاً يره ) ( 1 ) هر كس كه به اندازه سنگينى يك ذرّه عمل خيرى انجام دهد آن را مى بيند ، و اگر به اندازه سنگينى يك ذرّه عمل شرّى هم انجام دهد آن را مى بيند ; و در جاى ديگر مى فرمايد : ( ما يلفظ من قول الاّ لديه رقيب عتيد ) ( 2 ) انسان هيچ سخنى نمى گويد مگر اين كه براى ثبت و ضبط آن ملائكة الله مراقب و مهيّا هستند . انسان طبعاً به احتمال خطر ترتيب اثر مىدهد ، اگر بگويند فلان مسير خطرناك است ، مثلا درّنده اى در كمين است ، از آن مسير نمى رود هرچند هم بسيار عجله داشته باشد ، خطر بزرگ پيش عقلا احتمالش هم منجّز است ; يعنى اگر با وجود احتمال كسى خودش را به خطر انداخت او را مذمّت مى كنند . اين همه هشدار و گفتار و نصايح از طرف خدا و پيامبران و ائمه و علما در مورد قيامت و حساب و كتاب براى ما بيان شده ، راه عقلائى آن است كه لااقل احتمال درست بودنش را بدهيم ، احتياط كنيم و مطابق گفته آنان عمل كنيم . حضرت على مجسمه تقوى ، علم و عدالت بهترين وسيله بينايى براى مردم بود ، با اين حال افرادى مثل اشعث بودند كه آگاه نشدند و آن همه خيانت كردند . توصيه اى به برادران پاسدار در اينجا به برادران پاسدار و مأمورين توصيه مى كنم كه مواظب باشيد توى گوش

--> 1 - سوره زلزال ، آيات 7 و 8 2 - سوره ق ، آيه 18